W początkach XIX w. największym muzułmańskim państwem było Imperium Osmańskie, przeżywające lecz odpowiedzialny zakłócanie wewnętrzny. Słabość Turcji rodziła tendencje odśrodkowe, spośród jednej okolica pośród chrześcijańskich ludów na tureckich Bałkanach, spośród drugiej - pośród arabskich elit w środku Afryce Północnej (szczególnie do wnętrza Egipcie, kto właściwie uniezależnił się odkąd Turcji).
Ta usytuowanie i wyższość Europy, i też konkurencja spośród modernizującym się dodatkowo popieranym na wskroś Francję Egiptem, stanowiły odruch aż do podjęcia reform do wnętrza państwie osmańskim, przecież wysiłki modernizacyjne pociągały zbytnio sobą koszty, których państwa Wschodu negacja logiczna mogły osobiście pokryć, min. spośród powodu słabości systemu podatkowego. Konsekwencją było pożyczka w środku europejskich bankach. Za koniecznością spłaty rosnących długów szła narastająca niewydolność finansowa, prowadząca aż do politycznego uzależnienia od chwili Europejczyków. Budziło owo tarcie poddanych oraz wyniesienie autorytetu władzy, w taki sposób potrzebnego wobec przeprowadzaniu reform. Trzeba także zauważyć, iż zapożyczenia spośród cywilizacji europejskiej negacja logiczna wrastały wewnątrz pejzaż kulturowy społeczeństw muzułmańskich, wręcz przeciwnie stanowiły w rodzaju jedyny świat, sprawny ramię w ramię tradycyjnego systemu obyczajowego lub religijnego. W Imperium Osmańskim aż do świata tego należała zaledwie specjalistyczna oraz wyizolowana zgrupowanie zeuropeizowanych Arabów oraz Turków.
W XIX w. klęski spadające na kraj osmańskie kompromitowały poprzedni szyk dodatkowo prowadziły aż do powstania ruchu opozycyjnego, dostrzegającego szansę do wnętrza modernizacji. Tylko transformacja Turcji w środku kraina nowomodny mogło ponieważ ulżyć jej do wnętrza odzyskaniu chociaż części dawnej świetności. Zapleczem tego ruchu była wzrastająca spośród czasami zgrupowanie Turków wykształconych wskroś struktura zorganizowanego na modłę zachodnią szkolnictwa (także wyższego), żądająca zmian dodatkowo formułująca programy polityczne na wzorzec europejski. W końcu XIX w. wyrazicielem tych dążeń stał się tzw. przesunięcie młodoturecki. Inspirował się mężczyzna dominującymi w takim razie wewnątrz Europie tendencjami nacjonalistycznymi, traktowanymi jak przedsmak nowoczesności. Odrzucał zasadę prymatu islamu, łączącą dopóty Arabów plus Turków, żądał za to nadania państwu osmańskiemu charakteru tureckiego państwa narodowego. Ważnym czynnikiem aktywizującym ów przesunięcie było wygrana Japonii do wnętrza wojnie spośród Rosją.
W 1908 młodoturkom udało się ująć aż do zmiany na tronie sułtańskim, do wnętrza 1913 i obalili ustawowy przywództwo oraz wprowadzili dyktaturę. Klęska w środku I wojnie światowej, do wnętrza której Turcja występowała po stronie Niemiec, doprowadziła aż do załamania tureckiego państwa. Sytuację opanował generał Mustafa Kemal, kto skonsolidował naród, ustabilizował granice państwa, zaś do wnętrza 1922 proklamował abolicja sułtanatu oraz założenie republiki, której stolicą została Ankara. Na czele nowego państwa tureckiego - w charakterze do końca życia prezydent - stanął zakończony zwycięstwem Mustafa Kemal, zwany Ataturkiem (Ojcem Turków). W czasach jego dyktatorskich rządów (do 1938) Turcja stała się państwem świeckim. Zakazano działalności wpływowych bractw muzułmańskich, wprowadzono jednostkowy układ szkolny, równouprawnienie kobiet (łącznie spośród prawem wyborczym do wnętrza 1934), tudzież ponadto abecadło łaciński, nazwiska na modłę europejską, i chociażby zmuszono Turków aż do europeizacji ubiorów (tzw. kodeks kapeluszowa).
Turecki próba okazał się w najwyższym stopniu solidny między wszystkich podobnych działań podjętych do wnętrza państwach muzułmańskich. "Westernizacja" ("uzachodnienie") społeczeństwa tureckiego stała się faktem oraz jest wprost elementem świadomości współczesnych Turków. Po II wojnie światowej Turcja, jak kończyna NATO, stała się znaczącym elementem ładu atlantyckiego. Obecnie ubiega się o podjęcie aż do Unii Europejskiej.